Skwer przed Zodiakiem

Projekt ten opiera się na idei przeniesienia wycinka naturalnego krajobrazu w samo centrum miasta, zgodnie z duchem projektowania biocenotycznego. Intencją jest potraktowanie tych miejsc jako swoistych mikroekosystemów, w których estetyka traktowana jest na równi z całym spektrum usług przyrodniczych – retencją wody opadowej, korzystnym oddziaływaniem mikroklimatycznym poprzez zacienienie w okresie letnim i schładzanie dzięki odparowywanej wodzie z powierzchni liści, stworzeniem siedlisk dla ptaków oraz owadów pożytecznych.
Zastosowaliśmy jedynie rodzime gatunki roślin w tym 34 szt. drzew takich jak brzozy, graby, lipy, a także ponad 4000 szt. krzewów i bylin z kilkudziesięciu gatunków. Całość będzie nawiązywać do naturalnych zbiorowisk takich jak murawy kserotermiczne, dąbrowa świetlista, turzycowiska.
Szczególnie ciekawie rozwiązano kwestie obiegu wody opadowej. Istniejącą fontannę, która wykorzystywała wodę wodociągową i dotychczas pełniła funkcję stricte estetyczną, po niewielkiej modyfikacji wykorzystywać będziemy jako sposób na dostarczenie zmagazynowanej wcześniej wody opadowej do projektowanych wilgociolubnych zbiorowisk turzycowiskowych. Woda ta gromadzona będzie w okresie zimowym i podczas intensywnych opadów w projektowanych zbiorniku retencyjnym i ponownie wykorzystana na miejscu, do
nawadniania zieleni w okresach bezdeszczowych. Ciekawym rozwiązaniem jest też m.in. schronienia dla mikrofauny w postaci kłód drewnianych czy głazów narzutowych, poidełek dla ptaków czy ławek wykonane w większości z materiałów pozyskanych z rozbiórki nawierzchni placu. Nawierzchnia placu została nadwieszona nad powierzchnią gruntu, a przestrzeń pod płytami służyć będzie jako dodatkowe miejsce dla rozwoju korzeni drzew.
Sąsiedztwo pawilon architektonicznego „Zodiak”, będącego miejscem prezentacji i ścierania się idei w zakresie planowania przestrzeni, tworzy idealne miejsce na zaprezentowanie nowego sposobu myślenia o zieleni w mieście. Jest to szczególnie ważne w obecnym czasie, w którym niestety wciąż obserwujemy zanikanie naturalnych siedlisk, a pospolite gatunki ptaków miejskich takich jak wróble, stają się rzadkością. Mamy nadzieję, że nowa estetyka placu, tak różna od tego co możemy obserwować w centrum Warszawy na co dzień, zostanie doceniona przez mieszkańców Warszawy/. Liczymy też że idea projektowania zrównoważonego i biocenotycznego rozwijana będzie w kolejnych realizacjach przestrzeni publicznej, a siła oddziaływania przyrodniczego takich miejsc osiągnięcie efektu skali, realnie przekładając się na poprawę mikroklimatu miejskiego oraz wartość przyrodniczą terenu
miasta.